خلوت ما

پاییز

ستاره موسوی — Mon, 11 Jul 2011 11:21:35 GMT

و پاییز

راز شکستن ها بود

ابهامی خاموش

در سینه ی من

پرنده بی آسمانی

بر قلب تو
من و تو

تو و من

ما

آواز آن سرزمینیم

که در حنجره ی گنجشکی لرزید

لغزید

بر گونه ها و

نگاهت را

پخش کرد

بردیوارهای ترک خورده نگام

پاییز

ستاره موسوی — Mon, 11 Jul 2011 10:37:04 GMT

نگاه خاکستری

ستاره موسوی — Wed, 22 Jun 2011 13:15:56 GMT

کجای نگاه که ایستادیم ؟

که تاول می زند افکار

همه صورت

همه اسرار

کجای نگاه که ایستادیم؟

کجای این شب تیره ؟

همه ابهام از آن ما

برای چه؟

که دل دادیم .

حضور حزن بی باران

غم هستن غم ماندن

منم خسته

کجای نگاه که ایستادیم

هم از رنگ زدگی این قرن

چرا خاموش؟

چرا فریاد؟

که افتادیم

گمان بر این که یکسانیم

همه آگاه؟

که انسانیم

برابر می شود در دل

ولی افسوس همه تنها

یکی زخم پاییز بر دوش

یکی از افسرده از دنیا

یکی خنده به لب دارد

یکی بغض و یکی زارش

چه یکسانی در این باشد ؟

همه افکار پوسیده

من و رفتن

تو و ماندن

فراموشی فراموشی

دل و دیده

چه یکسانی در این باشد؟

چرا باران به دل دادیم ؟

چرا سینه سکون یاشد ؟

کجای نگاه ایستادیم ؟

شما ای برترین مخلوق جوابم ده

که شب دشنه به دست دارد

شروع این همه خوبی

چرا ؟از چه؟

شکست دارد .

خاکستر

ستاره موسوی — Mon, 18 Apr 2011 05:16:45 GMT

بی نصیب

بی فروغ

بی نوا

روانه می شویم روانه ی سمبل ها و خاطره ها

از این رویا ........تا آن رویا

فریاد خاموشی نشته است

و ما همچنان با حکم اجبار تکرارها

در تیک تیک خاکستری ثانیه ها

در حاله بودن

محبوسیم

من بی نصیبم

ما بی نصیبیم

ما از تجربه لمس دستان شقایق های یخ زده محرومیم

کلبه ی محقر خیره شده به کویر

از خاموشی و رفتنها و رفتنها

خبر می دهد

از رقص گریه و لرزش ستاره ها خبر می دهد

در چاردیورای سکون محبوسیم

نالانیم

و باز هم و بازهم

دیگری را فراموشکار می نامیم

ستاره

بی فروغ

ستاره موسوی — Mon, 18 Apr 2011 05:00:15 GMT

بی نصیب

بی فروغ

بی نوا

روانه می شویم

روانه ی سمبل ها و خاطره ها

از این رویا .... تا آن رویا

فریاد خاموشی نشسته است

وما همچنان با حکم اجبار تکرارها

در تیک تیک خاکستری ثانیه ها

در حاله بودن

محبوسیم

من بی نصیبم

ما بی نصیبیم

ما از تجربه لمس دستان

شقایق های یخ زده محرومیم

کلبه ی محقر خیره شده به کویر

از خاموشی و رفتنها و رفتنها خبر می دهد

از رقص گریه و لزرش ستاره ها خبر می دهد

در چاردیواری سکون محبوسیم

نالانیم

و بازهم و بازهم

دیگری را فراموشکار می نامیم

ستاره

سراب (شعری از خودم)

ستاره موسوی — Sun, 10 Apr 2011 12:10:11 GMT

کوچه تنهایی

باران سرزده و من پنجره می بافم

تمام چشم و دلم را به کوچه می بافم

از اینکه قلب زمان هنوز تاریک است

برای آبی این کوچه راه می بافم

به دست رویای ارغوانی پل زده ام حس نمی کنم حتی

که اشتباه پی اشتباه می بافم

عبور می کنم از دل تنهایی به این بهانه که تا

زمستانی هست دل از چه بهاری می بافم

کنار پنجره های که مدام می خندد

صدای سکوتی می بافم

نگاه می کنم از هر دریچه سمت غبار وجود

فقط و فقط سرابی می بافم

ستاره

شعری از خودم "به یاد بسپار"

ستاره موسوی — Wed, 09 Mar 2011 05:38:10 GMT

به یاد بسپار

همه ی معنای پنجره ها را در یک نگاه دیدن فراموشی است و

فراموشی شروع بیراهه دیدن و فهمیدن است

به یاد بسپار که چه کسی قادر است احساس را از چنگال خاموشی در یابد و

در هر شور و حالی راکد

همآغوشی ضربه های ساعت را بسنجد

در کرانه پاییز

نوای دشتی بنوازد ،کلبه ای رنگین بسازد

به یاد بسپار که چه کسی می تواند

سکوت غوطه ور قلبی ساکن را نوازش کند

درختان باغ خفته را بیدار کند

به چه نگاه می کنی

فکر در فرار لحظه های بی نام که پنجره های بی اعتنایت آنها را می نگرد.

سخنان فرانتس کافکا

ستاره موسوی — Sat, 05 Feb 2011 05:16:17 GMT

سخنان فرانتس کافکا

عمری چکش برداشتم و بر سر میخی که روی سنگ بود کوبیدم. اکنون می فهمم که هم چکش خودم بودم، هم میخ و هم سنگ.((فرانتس کافکا))

لازم نیست گوش کنید، فقط منتظر شوید. حتی لازم نیست منتظر شوید، فقط بیاموزید که آرام و ساکن و تنها باشید. جهان آزادانه خود را به شما پیشکش خواهد کرد تا نقاب از چهره اش بردارید. انتخاب دیگری ندارد؛ مسرور گِرد پای شما خواهد گشت.((فرانتس کافکا))

دوست، پیوندی است پدر و پسر را؛ او مهمترین نقطه ی عطف آنها است.((فرانتس کافکا))

آفریدگار اگر کمی عاقلانه رفتار می نمود، کافکا را در قاره آسیا خلق می کرد تا میلیونها انسان سخنانش را آویزه گوش قرار داده و تا ابد در احوالش به اندیشه و پژوهش بپردازند.((فرانتس کافکا))

هراس، تیره بختی است، اما شهامت را نمی توان نیکبختی دانست؛ نهراسیدن سعادت است.((فرانتس کافکا))

عشق، خودرو بی نقصی است؛ راننده و سرنشین ناقص اند و راه، ناهموار.((فرانتس کافکا))

شعر، پویشی جاودانه در جستجوی حقیقت است.((فرانتس کافکا))

رسیدن به قله پیروزی آسان است، به شرط اینکه راه رسیدن به قله را بشناسی و توانش را هم داشته باشی.((فرانتس کافکا))

جایی که اعتماد نیست، سخن بیهوده است.((فرانتس کافکا))

قدرت فریادها به اندازه ای است که می تواند خشونت فرمانهای صادر شده بر ضد انسان را درهم بشکند.((فرانتس کافکا))

من فکر می کنم آدم باید وقت خود را تنها صرف خواندن کتاب هایی نماید که با چنگ و دندان دل خواننده را ریش می کنند.((فرانتس کافکا))

کتاب باید تبری برای درهم شکستن دریای منجمد وجودمان باشد.((فرانتس کافکا))

من درد انتظار را حس نمی کنم، از این رو وقت شناس نیستم و مانند یک گوساله چشم به راه می مانم.((فرانتس کافکا))

امکانات برای من وجود دارد، اما در کدام خراب آبادی پنهان شده اند؟((فرانتس کافکا))

آنچه را آفریده ام، فقط ثمره تنهایی است.((فرانتس کافکا))

در جدال با دنیا، یار دنیا باش.((فرانتس کافکا))

از یک نقطه مشخص، دیگر راهی برای بازگشت وجود ندارد؛ به این نقطه مشخص می توان دست یافت.((فرانتس کافکا))

(بدون عنوان)

ستاره موسوی — Sat, 05 Feb 2011 05:00:35 GMT

مهمترین آثار کافکا عبارتند از :

· قصر

· دیوار چین

· گروه محکومین

· مسخ

· طبیب دهکده

· امریکا

· آشکار

· نامه به فلیسه

· محاکمه